Berlijn (Man. Germ. : n r 8,190); de tvveede berust, onder 
n r 7970, in de K. K. fidei-commis-bibliotheek te Weenen i. 
Ofschoon wij dus over geene muzikale oorkonden kunnen 
beschikken van uit den tijd waarop de Dietsche poëzie hare 
eerste vruchten voortbracht, meenen wij toch, dat de in ons 
bereik staande melodieën voldoende zijn om ons m te lichten 
nopens de muziek der eerste Dietsche liederen. De oude melo¬ 
dieën welke wij bezitten, staan in nauw verband met den kerk- 
zang, en dit verband tusschen de wereldlijke en de geestelijke 
muziek bestond natuurlijk van de vroegste tijden af, om de goede 
reden, dat de eenige algemeen verspreide muziek de muziek van 
de Kerk was. Alhoewel wij in onze oudst bekende zangwijzen 
% 
soms een vrije, persoonlijke kunst mogen vaststellen, een kunst 
die ook reeds bij andere volkeren bestond, — men denke 
slechts aan de zangwijzen van Le gieus de Robin et de Marion , — 
diende de kerkzang tôt grond aan de mélodie van het Neder- 
landsche lied. Men zou zich deerlijk vergissen wanneer men 
meende, dat onze melodieën zoo maar in eens uit den mond 
des volks te voorschijn traden. Geen enkele kunst staat op 
zichzelf, en dit is ook waar voor de mélodie. Evenals de 
muziek der christelijke Kerk uit de gezangen der Oudheid 
werd geboren, stammen de melodieën onzer oude Neder- 
landsche liederen van den kerkzang af, hebben zij dezelfde 
toonladders als deze en, voor een goed deel, dezelfde muzikale 
thema’s en melodische vormen. Meer dan eene mélodie, schrijft 
1 De melodieën van beide handschriften werden met een deel der teksten 
uitgegeven door W. Baumker, Niederlandische geistliche Lieder nebst ihren 
Singweisen ans Handschriften des xv. Jahrhunderts (Vierteljahrsschrift 
fur Musikwissenschaft, Leipzig, IV (1888), blz. 153 vlg.). 
