EERSTE DEEL 
MELODISCHE VORMEN 
EERSTE HOOFDSTUK 
De onde toonaarden (modi) 
Uit de algemeene toonladder der oude Grieken : 
ontstonden de bijzondere toonladders (modi), en van deze 
modi gingen de volgende in den kerkzang over ; 
De aeolisclie 
of hypodorische modus 
(I e en II e kerktoon) 
De iastische 
of hypophrvgische 
('VIJ», Vîîle 
en IV e kerktoon) 
1 De oude Grieken beschouwden den dalenden gang der toonladders 
als zijnde de natuurlijkste, en vonden, dat de tonen van boven naar 
onderen gezongen elkander beter opvolgden. De melodieën van den kerk¬ 
zang, zoowel als onze oude gezangen, mogen gewoonlijk bij den aanvang 
een klimmende beweging aannemen, toch sluiten zij doorgaans met de 
dalende. Zie Gevaert, Histoire et théorie de la musique de Vantiquité, 
I, blz. 378. 
