( 17 ) 
De doorloopen klankenreeks is dezelfde als in de voorgaande 
zangwijze. De grondnoot (a) straalt overal door; reeds op het 
einde van het eerste vers gaat de mélodie tôt den aanverwanten 
durtoonaard (c) over, die zich in den loop van de zangwijze 
nog meermalen laat hooren en wel dermate, dat tusschen a 
en c gedurige afwisseling ontstaat. 
In de volgende 15 e -eeuwsche mélodie doorloopt de stem 
eene sexte met inbegrip der f : 
f e d c fcl a 
-1 
0 
0 & 
l 
L 
W 
1 
1 
Des wer-relts myn is al ver 
lo - ren, Av ! want men 
—f 
rfg. - ■ 
/T' _ 
' - i 
-3- 
-3- 
àTï 
0 *7 
A 
w 
- . ] 0- - - 
O ab 
w 
9 0 r~r 
& O 
- 1—t— 1— 
1 1 
geen ge - trou en 
vint. Och la — cy ! wat hat ic ver- 
De valsche quint {f — 0) treedt tweemaal te voorschijn. 
—ÿ~ 
m m % 
0- 
0 0 
—}—i— f_ 
-0-0 - 
( 
— G— 
1 
1 Baumker, t. a. p., blz. 170, waar men leert, dat in een ander 
15 e -eeuwsch handschrift, zonder melodieën, de tekst aanvangt : « Die 
werelt myn » (stellig eene betere lezing), en tôt opschrift de wereldlijke 
wijsaanduiding voert : « Adieu myn vroechden, adieu solaes » die, 
volgens Baumker, wel de wijsaanduiding van bovenstaande mélodie kan 
zijn. Zie echter de aanteekening blz. 19 hierna. 
Ü • 
Tome LXI. 
