(28 ) 
het slotvers der strophe zou men in den kerkzang of in onze 
oude verhalende liederen te vergeefs zoeken. Hetzelfde dient 
gezegd te worden van het vers « of ic en sie haer lievelic scijn », 
in de volgende insgelijks aan het voormelde handschrift ont- 
leende mélodie. Dit stuk, waarin de naam der beminde door 
den minnaer wordt verzwegen, — een bijzondere trek van de 
poëzie der « Minnesinger », — behoort mede tôt de « hoofsche » 
dichtkunst. 
De mélodie doorloopt nogmaals de geheele aeolische toon- 
ladder en roert bovendien de negende (e) aan. 
Ich aen ghe - ghe - veu hertze en - de zin An 
-e-:— 
i 1 ■,. 
— 
W U I 
& 
j 
| 
1 i 
frs'—m 
r i i 
• J 
1 
1 | 
1 
- « 9 
ê 
— G 
— » — s —# 
ee - ne vrouwe goet; Hoe ver-re dat ic van haer 
—tr. 
-i- 
1 
1 1 
/ k 
,1 
, 
Z£ 
. 9 
J fe 
Lïl 
& 
- - _— 
bin, Soe 
es mi in den 
moet. Ten vruechden 
\A ! 
-1- 
é 
L 
b i 
1 - 1 
y i 
m 
L 
^ d 9 
- 
r- 
an - ich crancken spoet Of ic en zie haer lie - ve - lie 
1 Oudvlaenische liederen, I, blz. 58. 
