( S3 ) 
hier voorkomt, niet tôt den volkszang behoort. Zij is dan ook 
niet vergezeld van een wijsaanduiding van eenig wereldlijk 
lied.; .... ~ 
Laat zich het gebruik van den cc septimus angelicus » bij de 
twee laatstgenoemde melodieën goed verklaren, voor het lied 
van « Claes Molenaer » is het minder begrijpelijk. Hierbij 
dient echter in het oog te worden gehouden, dat het, zooals 
we reeds zagen, niet onmogelijk is dat deze mélodie reeds 
voor een ouder lied heeft gediend. Men is overigens gerechtigd 
aan te nemen dat het echte volkslied doorgaans op een 
« bekende wijs » wordt gedicht, om daardoor de verspreiding 
van den tekst te vergemakkelijken. Het zijn dan ook niet alleen 
de dichters van volksliederen die dit middel te baat nemen, 
neen, het wordt zells gebruikt tôt de verspreiding van nieuwe 
leerstellingen. 
Het Christendom ontleende zijne zangen aan de Oudheid. 
Voor de kerkhervorming werden verreweg de meeste in de 
volkstaal gedichte geestelijke liederen op « bekende wijzen » 
gezongen. Luther’s leer maakte zich insgelijks het volkslied ten 
nutte, en de psalmen van Marot werden op populaire melodieën 
gesteld alvorens ze door Bourgeois en anderen in muziek 
werden gebracht, en zelfs de compositien van Bourgeois heb- 
ben het volkslied tôt grondslag. 
Als een op zichzelf staande voorbeeld van verwisseling 
van t| met [ 7 , moet de ook tôt den normalen iastischen vorm 
behoorende mélodie van Ps. 37 der Souterliedekens genoemd 
worden 1 : 
1 Vgl. Gevaert, La mélopée antique, blz. 149-151. Een tekst van 1536 en 
een minder goede lezing van de mélodie aan Berg u. Rewbers’ meer- 
stemmig Liederbuch ontleend (c. 1550), zijn bij de Duitschers bekend. 
Zie Erk u. Bôhme, Deutscher Liederhort, II, blz. 612. 
Tome LXI. 
3 
