( 44 ) 
Of onze voorouders insgelijks het gevoel van de aangrij- 
pende schoonheid der bedoelde schikking hadden, valt 
moeielijk te zeggen ; zooveel is echter zeker, dat geen mélodie 
meer bijval genoot dan de zangwijze van « Den lustelijcken 
Mey. » Aan een zeer groot getal liederen diende zij tôt wijs- 
aanduiding; wellicht ontstond zij reeds in de xv e eeuw, maar 
nog in de xvm e eeuw treft men haar aan in een gedrukte 
verzameling i. 
In de Souterliedekens vindt men een geval waarin de stem 
van de bovenquinte (d) tôt de onderquarte (C) daalt : 
Te BruDSwijck staet een ste - nen huys, Daer sit een fijn 
m 
» fi 
- 
T 
fi 
m 
1 
W t 
O 
"A 
K 
C/ 
5Z=—1 
——J 
- 
W 
maecht ter veyn-ster wt Met haer bruyn 
mend in Fruytiers’ Ecclesiasticus, Antwerpen, 1565, blz. 38, is een 
variante van Ps. 73 der Souterliedekens, Antwerpen, 1540, tôt wijsaandui- 
ding voerende (zie mede de tafel der Souterliedekens ) : « Den mey staet 
vrolijck in sinen tijdt // met loverkens ombehangen. » De tekstvan het door 
Fruytiers opgegeven lied komt voor in Antwerpsch liederboek, blz. 39, 
wordt daar « een nveu liedeken » genaamd en hoort dienvolçens in de 
xu 4 eeuw thuis; doch het lijdt geen twijfel of de Souterliedekens geven 
den aanvang van het « oudt liedeken. » In talrijke Nederlandsche lieder- 
boeken wordt « Den lustelijcken Mey » als wijs opgegeven. 
1 Oude en nieuwe Hollantse boerenlities, n r 131, 2 e druk, Amst., 
c. 1700, met opschrift « Genoegelijke mey. » 
