( 48 ) 
In de xvi e eeuw stelde men deze mélodie bij een anderen 
tekst, die zeker niet onder de geestelijke liederen mag gerang- 
schikt worden. Op het Antwerpsch landjuweel van 1561 
namelijk, droeg de Brusselsche Kamer Tcorenbloemken in eene 
factie (klucht) een lied voor op de wijze : « Tis heden den 
dach van vrolijckheyt », welk lied aanvangt : 
Het was een proper knechten reyn 
\ 
en die sou gaen ten bossche, 
daer vant hy een meysken cleyn, 
die sach wat na tlossche *. 
Het moet dus vvel waar zijn, dat men in de xvi e eeuw geen 
juist denkbeeld meer had van de hoogere zending van den 
iastischen modus. 
§ 3. — OnvollecLige iastische vorm ( VII e onregelmatige kerktoon) 
Indien deze op de quint (d) sluitende iastische vorm in de 
Oudheid bekend is geweest, moest het zijn als buitengewone 
vorm van den normalen toonaard, en kon hij zich slechts bij 
uitzondering voordoen. Ook in den kerkzang wordt hij zelden 
gebruikt 2. Intusschen vindt men er enkele voorbeelden van 
onder de oude Nederlandsche melodieën. De zangwijze van 
een onzer oudste liederen, het Halewijnslied 3, behoort tôt den 
1 Spelen van Sinne... gespeelt... binnen de stadt van Antwerpen op 
thaech-spel naer dlant-juweel (24 aug. 1561). Antwerpen, by M. Willem 
Silvius, 1562, blz. ou. 
2 Gevaert, t. a. p., blz. 319. 
3 D r Kalff, Het lied in de Middeleeuwen, blz. 55, zou tekst en mélodie 
in de xiv e misschien in de xv e eeuw willen plaatsen. De tekst w.erd voor 
de eerste maal uitgegeven naar mondelinge overlevering uit Brabant, 
door J. -Fr. Willems in Mone’s Anzeiger, V, 1836, blz. 448-450. De 
mélodie werd voor de eerste maal onverbasterd weergegeven, insgelijks 
naar mondelinge overlevering uit Fransch-Vlaanderen, door De Cousse- 
maker, Histoire de l’harmonie au moyen âge (1852), Monuments, n r 45. 
