( SO ) 
-g- - 
m _ 
Æ _ 
—^+-t- 
- 
/ | 
9 m m 
i 
î 
M -■ Æ 
frr\ \ 
l \ 
0 
0 
9 w 
v ) 
!- 
lie End syn van sor - gen vry. Och heer, hoe we is 
—tr - 
—i 
m (Ê £ 
_ _ 
Æl J- 
^ .. 
* 
m 9 1 9 
1 
9 ; 0 m 
TrS 
r 
\j r r 
VT7 
1 1 
T 
my, Alst my coemt in den sin, Dat ic daer niet en 
Zooals de lezer reeds zal hebben opgemerkt, blijft in de beide 
voorbeelden de grondnoot (G) onaangeroerd 1 2 . 
§ 4. — Gespannen iastische vorm (lV de kerktoon) 
De gespannen iastische modus, in den kerkzang o. a. door 
de hymne « Conditor aime siderum » vertegenwoordigd, 
verschilt alleen hierin van den normalen vorm, dat terwijl 
deze laatste op de grondnoot sluit, de eerste op de terts (t|) 
eindigt. Dikwijls wordt de mélodie dezer hymne in onze oude 
liederboeken aangehaald. Ook vindt men die terug in het 
bekende Reuzelied : « Al die daar zegt de reus die kom 3. » 
1 Bàumker, t. a. p., blz. 204. 
2 Vgl. den aanvang der kerkwijs « Credo in unum Deum. » 
5 Men vindt deze mélodie tôt den modernen durtoonaard overgegaan : 
Carton, Oudvlaemsche liederen, Gent, 1847, blz. 168, voor het lied : 
« Sceiden, onverwinlic leit » (Zie F. van Duyse, Het eenstemmig Fransch 
en Nederlandsch ivereldlijk lied, 1896, blz. 113); gespannen iastisch : 
Baümker, Vierteljahrsschrift, 1888, blz. 191 en 192, voor : « Jhesus is een 
kyndekyn eleyn, » en « Kinder nu loeft die maghet marie; » op het einde 
