( 61 ) 
Ofschoon de Grieksche hymne aan Helios * veel breeder van 
opvatting is dan onze 15 6 -eeuwsche mélodie « Die mey, » 
heeft de laatste toch menigen trek van overeenkomst met de 
eerste, namelijk : 
De klanken E G tj, die tôt den modalen drieklank behooren, 
keeren in beide melodieën herhaaldelijk terug; 
De grondnoot E dient in beide zangwijzen tôt voorname 
rustnoot (zie in de 15 6 -eeuwsche mélodie, V. 2 = 4 en het 
slotvers) ; 
De quint (|J) geeft aanleiding tôt tijdelijke rust (zie V. 1 = 3); 
De mediante G, in beide melodieën herhaaldelijk gebruikt, 
dient in de Nederlandsche (V. 6), evenals in de Grieksche, tôt 
tijdelijke modulatie in iastischen modus (G); 
De Grieksche mélodie beweegt zich bijna niet buiten de 
modale quint ( j — E) verlengd door de gewone onderto- 
nica (D) 2 ; daarentegen doorloopt de Nederlandsche zangwijs 
de gansche dorische toonladder (e — E), wat nochtans niet 
belet, dat de middelnoot ( mèse ) a, in beide zangwijzen haar 
roi als bemiddelaarster trouw vervult. In natuurlijk en wel- 
luidend verband van quarte met de grondnoot (E) van den 
modalen drieklank, in harmonische betrekking tôt haar kleine 
boventerts (c), leidt dezelfde middelnoot in onze mélodie (V. 5) 
zoowel als in de Grieksche tôt eene modulatie in aeolischen 
toonaard. 
Ten slotte liggen in beide zangwijzen, waarin ook dezelfde 
drie onmiddellijk elkander opvolgende tonen (tritonus) te 
bespeuren zijn, dezelfde accoorden besloten 3 : 
1 Zie deze hymne en hare ontleding door Gevaert, t. a. p., blz. 39. 
2 Over deze op de overlevering berustende bijvoeging der ondertonica, 
zie bl. 14 hierboven, aant. 2. 
3 Ygl. Gevàert, t. a. p., blz. 42. 
