( n ) 
Het volgende velddeuntje, dat klaarblijkelijk zijn onstaan te 
danken had aan den invloed van eenig landelijk speeltuig, 
leert ons het gebruik der voornoemde klankenreeks nader 
kennen, en levert nog eens te meer het bewijs dat het natuur- 
lied niet afkeerig is van den tritonus : 
"Go 
V-f-frT- 
r. 1 — r--\, - 
/ Ji 
0 J . 
rm ï i 
& 
• 9 - W 
J ' • r 
1 
W 
è ê 9 * - 
*7 
Dans la cour du pa - lais, Tout le long d’un 
H 
) - ■ , J v 
H- 
y- 
k 
V 
.j ifc 
9 
» 
ty J n Æ 
^ w r 
\ 
0 
» v ^ 
IV 
17 »W m W 
w 
gué, Jo - li mois de mai, Dans la cour du pa - 
-fi- 
-jk 
N-h_= 
\ 
k 1 k_ 
Jty 
> 
J B , 
> p 
9 
w r 0 
AXS 
zSi-Ti 
• ® 
U -- 
W ÿ 
lais Y a - vait u - ne Fia - mau - de, Y a - 
vait u - ne Fia - man-de *. 
Doch reeds voor het einde der middeleeuwen werd de trito¬ 
nus, door verandering der bovenquarte van b in b, uit den 
hypolydischen modus gebannen, en liep deze modus dus met 
den modernen durtoonaard ineen. Daarmede was echler de 
ware harmonisatie van de moderne durtoonladder niet zoo 
1 Revue des traditions populawes, Paris, XII (1897), blz. 388; meilied uit 
le « Beaujolais, Châtillon-d’Azergues (Rhône), » opgeteekend dôor 
Marius Colland. Het slot der mélodie is daar verkeerd genoteerd. 
