( 85 ) 
zestonig wordt. De grondnoot, de aanvangs- en tijdelijke rust- 
noot is vertegenwoordigd door F. Waar echter in later ontstane 
melodieën de bovenste twee trappen worden gebruikt, gaat de 
jj altijd lot b over en stemt de besproken vorm overeen met 
den modernen durtoonaard 
Oude Nederlandsche zich binnen de païen der sexte a — C 
bewegende melodieën komen zelden voor. De meeste tôt den 
lossen hypolydischen modus behoorende zangwijzen door- 
loopen de septime b — C (voorbeeld I), de octave c — G (voor- 
beeld II) of de none d — G. 
i 
I-Ô 
JL 
_ 
jfn 
nsa 
J - 
J * 
• 
V 
/ & 
^ & 
^ » * 
t j 
c\ 
Die He< 
rj 
3 - re 
5 
mo 
* 
el u 
dan ver - hoo - ren 
v 
A 
. ^ 
G 
r, G 
& “2 
G 
A 
J j 
9 cr 
f\ 
Als ghy hebt drue ol 
’t li 
- 
den; 
U 
A 
3 
& 
g G 
& 
V 
? # 
w ^ Cf 
-G 
Gods Ja-cobnaem, a zijn ver - co 
1 
r\ 
1 
TK 
V 
1 
J 
. 
fl 
l --—^ <5 
if 
& 
if 
‘ * 
» 
M 
= 
- 
ren, Moet hel - pen tal - len ti - den s . 
1 Gevaert, t. a. p., 95-96. 
2 Mélodie, Souterliedekens, Antwerpen, 1540, Ps. 19, « Nae die wise : 
Ick had een boelken wtvercoren // die ick met herten minne. » Het overige 
van den tekst ontbreekt. Vgl. in dezelfde verzameling, Ps. I, « na die 
wise : Het was een clercxken dat ghinc ter scholen. » Voor den tekst 
dezer laatste mélodie, welke evenals de mélodie van Ps. 19 in de xv e eeuw 
moet thuis behooren, zie Fl. van Duyse, Oude Nederlandsche liederen, 
Gent, 1889, blz. 120. 
