( 92 ) 
— 
K 
< 
-1-- 
1 
Ail ' 
A 
i 0 M m 
™ /oY 
Æ 
Æ 
“ rj w 
i . 1 1 
p J j J 
V / 9 
W 
W 
U U 
r r i1 
bo - ren van een-der ma - ghet rey - ne, dair om es 
o 
i 
9 
0 1 
L J 
god ghe-be ne dyt h 
De thema’s waarmede de toehoorder dan ook vooraf bekend 
was, verstrekten hem tôt een soort van Leitmotiv, tôt een gids 
in den doolhof der modi en hunner ondergeschikte vormen. 
Deze thema’s waren overigens niet zeer talrijk. Gevaert levert 
het bewijs dat de Tonarius van Regino van Prüm er slechts 
zeven en veertig bevat, en dan nog zijn vele daarvan uit een 
gemeenschappelijke bron gesproten 2. Deze thema’s, welke uit 
de Grieksch-Romeinsche muziek voor een goed deel in de 
melodieën der christelijke kerk overgingen, hebben mede een 
grooten invloed uitgeoefend op de volkszangen der verschil- 
lende Europeesche volkeren en niet het minst op onze oude 
melodieën, zoodat men daarin dan ook den oorsprong dezer 
laatste moet zien. Men vergunne ons dit puni door eenige 
voorbeelden toe te lichten, en daarbij tevens het bewijs te 
leveren, dat ook de zangwijzen die niet aan het nomos zijn 
ontleend, maar uitgaan van de vrije, de individueele compo- 
sitie, veel aan de bekende vormen der kerkelijke melodieën te 
danken hebben. 
4 Baumker, t. a. p., blz. 304. Zie verder het 6 e thema. 
2 Regino van Prüm, middeleeuwsch kroniekschrijver geboren te Altrip, 
aan den Rijn, was van 892 tôt 899 abt van het klooster te Prüm, bij 
Trier, en overleed in 91o als abt van het klooster van den H. Martinus, 
insgelijks bij Trier. Het bederf der kerkelijke modi uit het onzekere der 
neumatische notatie voortgesproten willende te keer gaan, schreef hij 
o. a. Epistola de harmonica institutione ad Ratbbodum Episcopum Trevi- 
rensem, ac tonarius sive octo toni cum suis differentiis . Zie over dit werk : 
Gevaert, t. a. p., blz. 188; over het nomos , zie denzelfden schrijver, 
blz. 123 vlg. 
