Tôt het 38 e thema : 
EEt|cfcja^aacafcj| fcj a F G a GF E 
Al - li - ga. Do-mine, in vin-eu-lis na - ti - o - nés gen - ti • um,enz. 
ineengeloopen met het 3 e (E t] c ^ a t], geworden tôt D a \} a G a) i, 
behoort de aldus ontaarde mélodie (vgl. blz. 55 hierboven) : 
Baumker, blz. 170 : 
Des we-relts myn is al ver - lo - ren, enz. 
(Zie blz. 17) 
(Wereldlijk) : A-dieu myn vroechden, a-dieu so - laes ... 
Vgl. Gevaert, t. a. p., blz. 251, de tôt de antiphona « Beatus 
vir qui suffert » behoorende worden : 
Da'? a G FE FGFE DE DC 
quam re-pro- mi - sit De - us, enz. 
Oude Nederlandsche melodieën in verband staande met de 
thema’s 42-44 2 van den hypolydischen normalen modus, 
waarin de fi zich openlijk doet hooren, treffen wij niet aan. 
Zooals wij reeds zagen (blz. 76 hierboven) had die modus 
voor het einde der middeleeuwen fi met b verwisseld. 
Daarentegen vonden wij meer dan éen voorbeeld van den 
dalenden gang f — F door Gevaert aangeduid in de melodieën 
« 0 sacrum convivium » en « Ein feste burg ». Ook in de 
zangen der Hervormde Kerk zullen wij denzelfden gang 
kunnen opmerken. 
Zie Gevaert, t. a. p., blz. 194. 
2 Gevaert, t. a. p., blz. 372, vlg. 
