( 151 ) 
v god van hcm-mel - ri - ken daer voer nocli in syn riic ont-faen. 
& 
$ 
& r ® 0 
frT\ * 0 © » 
9 * ® 
n r 
! \ i y i t 
i 
- 
J 1 1 1 i 
1 1 
\ 
Daer sel - diit pal - lacs aen -scou-uen, u ge - tym-mert al 
jkv r ® ® 
« æ st fi 9 m 
A 
9 
i 
1 1 
\ | 9 9 9 ~ 
claer gou-uen, vant guet, dat ghi hem hebt ge-daen 1 . 
De thans volgende, insgelijks van de vrije compositie uit- 
gaande zangwijs, behoort tôt de wiegeliederen van Kerstnacht. 
Zoowel in de Nederlanden als in Duitschland, zal het kinder- 
wiegen in de kerk op het einde der xiv e eeuw in eere zijn 
getreden; zoowel als in Duitschland zal ten onzent dat kin- 
derwiegen tôt dichten en zingen hebben aanleiding gegeven 2 : 
' ^ -T" 
/: u 
P w 
8 4 
J JJ n, ... 
[fV\ t.» j 
- Ü ~ 
9 
& 
9 ® êH St 
VTT O 
r 
Een al - re lief - fe - li - cken een, Dat heb ic 
1 Bàumker, t. a. p., blz. 213; zie mede, blz. 220, de mélodie « 0 suver 
maeclidelike staet. » 
2 Hoffmann von Faleersleben, Geschichte des deutschen Kirchenliedes, 
3 e uitg., 1861, blz. 418 vlg. : « Ziemlieh allgemein muss zu Ende des 
xiv. Jahrbunderts das Kindelwiegen in den Kirchen Deutschlands üblich 
gewesen sein. — Das Kindelwiegen in der Kirche war ein willkommenêr 
Anlass zum Dichten und Singen. » De vroegere Kribbetjes (Kerstdagspelen) 
van Fransch-Vlaanderen zijn daar nog een bewijs van. Over deze spelen, 
zie Carnel, ’t Kribbetje en Noëls dramatiques in Annales du Comité 
flamand de France, Dunkerque, 1854-1855. 
