( 453 ) 
De vraag in hoeverre de oude zoo wereldlijke als geestelijke 
volksmelodieën, en onder de laatstgenoemde moet men aile 
geestelijke gezangen in de moedertaal rekenen, inet de melo» 
dieën der Latijnsche Kerk in verband staan, kwam reeds dik- 
wijls ter sprake. Zij werd in verschillenden zin opgelost, 
daardoor dat niemand vdor den schrijver der Mélopée antique 
de thema’s waarop de Latijnsche Kerkelijke melodieën gegrond 
zijn, had weten zoo nauwkeurig aan te duiden. De tekst van den 
kapelaan Wipo, sprekende over de intrede van Keizer Koen- 
raad II, te Mainz (1024) i « cum maxima alacritate omnes 
properabant. Ibant gaudentes, clerici psallebanl, laïci canebant, 
utrique suo modo, » beteekent alleen, dat de clerken in de 
Latijnsche taal, de leeken in de moedertaal zongen 2. Pb. Wol- 
frum 1 2 3 noemt het een slechte gewoonte (Unsitte), van katholirke 
en ook van protestantsche zij de, in menige fraaie geestelijke 
volksmelodie « gregorianischen intonationen » te willen zien. 
Deze « Unsitte » heeft men thans wel is waar eenigszins afge- 
legd, maar de verdienstelijke Bâumker, zegt Woltrum, is noch- 
tans in die zonde hervallen met betrekking tôt de mélodie « Ein 
feste Burg. » Door fragmenten aan de Missa de Angelis ont» 
leend 4 f poogde Bâumker te bevvijzen 3 dat Luther’s koraal 6 is 
1 De tekst van Wipo, aan vvien ook de sequentia « Victimae Paschali 
laudes » wordt toegeschreven (zie blz. 136), is te vinden in Pertz' 
Monumenta Germaniae historien, scriptores, XI, 260. 
2 Psallere heeft ereen andere beteekenis dan zinçen. 
C* ç’ 
3 Die Entstehung und erste Entwickelung des Deutsclien evangelischen 
Kirchenliedes, Leipzig, 1890, blz. 72 aant. 
* Deze rnis komt onder andere voor in Vesperale Romanum, Luik, 1854. 
3 Monatshefte, XII (1880), blz. 155; bijlage 7, blz. 173. Op de door hem 
aangevoerde bevvijzen komt Bâumker terug in zijn werk Dus Katliolische 
deutsche Kirchenlied, 1 (1886). blz. 22 vlg. 
fi Of de beroemde mélodie werkelijk van Luther is? In den jongsten 
tijd werden aile bekende bevvijzen voor Lulher’s auteurschap — doch 
zonder beslissend nieuws mede te brengen — bijeenvcrzameld door 
Ad. Kôckert, Martinus Luther, Der autor des Chorals, enz. Schvveiz. 
Musikzeitung, Zurich, 1897, n rs 17 en 18. 
