cm ) 
4 
f; 
- Groote terts 
Hypbltjdisch 
—y- ° — K — 7 —T - 
r ' _ ^ 
y '' rj 
r 
! - 
la^tisr.h | - — ... ! 
V K 
t 
a v 
& 1T ^ 
rs & rj * 
V 
W ZJ 
9J 
Uit deze loonladders, van vier op twee gebracht, ontstonden 
de moderne dur- en moltoonaarden, welke beide — den 
moltoonaard eehter nog slechts in wording wij bij het 
begin der xvn e eeuw in onze liederboeken aantreffen. 
§ 1. — Moderne durtoonaard 
Samensmelting van den hyjwlydischen met den iaslischen modus 
Hierboven * zagen wij hoe de hypolydische modus (f — F) 
reeds vôor het einde der middeleeuwen in de kerkelijke melo- 
dieën tôt den modernen durtoonaard overging, en hoe die 
overgang ook in de wereldlijke muziek die daarop volgde te 
bespeuren is. Als bewijs van dien overgang haalden wij het 
eerste Fransche zangspel Li Gieus de Robin et de Marion (1280) 
aan. Op hare beurt onderging de meerstemmige muziek sedert 
haar vroeçste bestaan den invioed van den durtoonaard. De 
meerstemmige liederen toch die in Frankrijk gedurende de 
xn e en de xm e eeuw het licht zien, nemen in hunne sluit- 
cadens den leidtoon aan, en getuigen aldus van het streven 
naar vereenzelviging, ten minste wat betreft de twee oude 
modi, met groote terts. Naast de natuurlijke slotcadensen : 
1 Blz. 76. 
Tome LX1 
« 1 
