( 163 ) 
« 
Met de xvn e eeuw gaat deze mélodie voor goed tôt den 
modernen durtoonaard over i. Hetzelfde verschijnsel doet 
zich voor bij een in de xvn e eeuw op een Marialied gebrachte 
mélodie « Den lustelycken mey, » die in de slotoadensen het 
verhoogingsleeken aanneemt : 
ver jeucht, Moe-der enmaechtvol trau-wen 
^ w 
frs é t 
Jl 
9 
48) 
_ 
i 
1 
V \ f ^ m • 
& - 
i 
vry son - der rau - wen, enz. 2 . 
Deze mélodie was, ofschoon verwaterd, nog in de xvm e eeuw 
bekend : 
1 Zie blz. 43 hierboven, dezelfde zangwijs in iastischen modus, en vgl., 
wat betreft dezelfde mélodie in modernen durtoonaard : Het prieel der 
gheestelicker melodiie, Brugghe, 1609, blz. 33; S. Theodotus, Het paradys 
der gheestelycke en kerckelyke lof-sangen , t’Sliertogenbosch (1621) 5 en druk, 
Antwerpen, 1648, blz. 44, en J. Stalpaert, Gidde-iaers feest-dagen, Ànt- 
werpen, 1635, blz. 1252. 
2 Het prieel, Brugghe, 1609, blz. 90 en variante blz. 122. Ygl. de 
15°-eeuwsche zangwijze blz. 43 hierboven. 
