( 167 ) 
De volgende mélodie,welke minstens tôt de xv e eeuw behoort, 
is in de Souterliedekens te vinden i : 
v 
H- 
Q _ 
v 
iTï C 
... 
. . 
< 
O 
I 
- O 
J 
ü=S 
# Q 
é 
—9 
9 
9 
9 
—9 
& 
— M 
Eenion-ghe maecht heeft mi ge - daecht, enz. 
In Hetprieel 1 2 daarentegen, wordt dezelfde zangwijze, daar 
waar zij dienst doet voor een geestelijk pastiche, aldus weer- 
gegeven : 
Een jongemaediuprackon - ver-saecht, enz. 
Dat echter het gebruik van den leidtoon niet in eens het 
juiste gevoel van den modernen moltoonaard meebracht, en 
dat ook andere minder te begrijpen accidentalen werden 
benuttigd, leert het slot derzelfde mélodie. In dit slot wordt 
nog de terts verhoogd, welk geval zich meer dan eens in Het 
prieel voordoet : 
1 Ps. 98. Tekst, Antwerpsch liederboek, 1544, blz. 57 « een amoreus 
liedeken. » Dezelfde mélodie in Een devoot en proptehyck boecxken, 1589, 
blz. 178. —Vgl. voor den oorsprong dezer mélodie, Gevaert, La mélopée 
antique, blz. 250, variante van het 8 ste thema : « Deus, Deus, meus >» 
(DFEDFaGEFD). 
2 Blz. 134 : « op de wijse alsoot beghint, » wat zeggen wil, dat het 
pastiche denzelfden aanvang heeft als het wereldlijk lied. 
