( 168 ) 
Dat de eenstemmige melodieën der Souterliedekeus, met 
hunne notatie aan de meerstemmige bewerking van Clemens 
non papa zijn ontleend, lijrlt geen twijfel. De uitgever van den 
eersten druk, die aïs voorbeeld voor aile volgende diende, 
vergenoegde zich met in 1540 aan het nog in handschrift 
bestaande werk, dat eerst in 1566 werd gedrukt, voor elken 
psalm de zangstem over te nemen 1. Doeh uit de meerstemmige 
bewerking zelve blijkt, dat de daarin voorkomende zangwijzen 
oorspronkelijk diatonisch klonken en dat het verhoogings- 
teeken onder den aandrang der nieuwe tonaliteit aanvankelijk 
— in de meeste gevallen ten minste — alleen in de eadensen 
als leidtoon werd gebruikt. ïn Clemens’ bewerking is dit dan 
ook het geval met den zooeven aangehaalden Ps. 98 der Sou- 
terliedekens 1 2 : 
il 
N. B. 
I| 
% 
1 1 
! 
1 , 
t l 
1 1 J 
Æ 
G 3 i 
Æ —J 
J ^ G 
9 
& G k 
! 
V Q' t 
Et 
J 
G~ 
=t 
Syn ryck die hee - re nam end hy op - clam op Che - ru - bin ver 
Wereldlijk: Een schoon ionghe maccht heeft mi ghe - daecht, enz. 
he 
rH- 
-ir=P- 
G 
\ i 
| | 
1 
i i 
1 
b b 
-G-9- 
-PPF 
tt 
GL 
-p- 
vet 
-G— 
% 
-&-G- 
G 
-P-P- 
-P-G-P- 
W- 
-G —- 
1 F. van Duyse, Onde Nederlandsche liederen, 1889, blz. 67. — Idem, Het 
eènsiemmig ... lied, blz. 239. — D.-F. Scheürleer, De Souterliedekens, 
blz. 17 vlg., waar een dertigtal uitgaven worden vermeld. 
2 De boven de noten aangeduide accidentalen zijn van Commer. 
