( 175 ) 
S. V 
—n 
-- 
_A. 
- 
2 
V 
-) - 
9. 
w B 
\L _ 
^^ I 
*4 
2 
n J 1 
9 
-AUi 
b J 
9 1 Q 
h 9 
*9^ 
—fcr 
cant; Ick had - de ge-noech te doe - ne, Want 
myz 
m m Li 
JL—- 
7 _r r v.» 
T « 
V 9 J . . tt r 
K l~ 
v V 
1 — -- '- -y— 
ick mijn lief daer vant ». 
Het gebruik van dezelfde klanken, nu eens in hun natuurlijk 
voorkomen, dan weer verhoogd, kon ook wel een middel tôt 
afwisseling wezen. Zoo vindt men in Ysermans’ Triumphus 
Cupidinis 1 2 , tôt driemaal toe, een mélodie met dezen aanvang : 
N. B. 
-V I L. Æ. 
# 
« # a m 9 & 
-1 
A 
* 
9 ^ 
=?£ 
1 i 1 
- 1# 1 - 
i 
/. . h _ 9 _ 9 _J 
^ 9 
-4M 
é ^ 
enz. 
1 Willems schrijft « Ick hadde seer te doene, » en brengt nog andere 
nuttelooze veranderingen aan den tekst, dien wij hierboven in zijn oor- 
spronkelijke gedaante teruggeven, met verbetering van het vierde en het 
vijfde vers in Willems’ lezing kwalijk onder de muziek gebracht. 
2 Antwerpen, 1628, blz. 34-, 48, 133. 
