( 183 ) 
eerste meer belang in de door hen bewerkte teksten stelden, 
terwijl de laatste niet zelden aan den zanger overlieten de 
woorden onder de muziek te brengen. De contrapuntisten 
hielden zich meer bezig met technische combinatiën, die wel 
eens op spitsvondigheden uitliepen. Daarentegen werkten de 
« cantori « op een gegeven tekst. In de xv e eeuw gaven hunne 
bemoeiingen aanleiding tôt de ballate, villanelle en serenate, 
die weerklank vonden in de Spaansche romances en villancicos, 
alsmede in de Fransche airs de cour en vaudevilles, aile in den 
aard van volksliederen. Op het einde der xvi e eeuw, dus 
omstreeks 1700, was deze populaire kunst het uitgangspunt 
der Italiaansche muzikale Renaissance, vertegenwoordigd door 
de Florentijnsche school, Caccini, Cavalieri, Péri en Monte- 
verde. De composition dezer meesters, overigens door de 
wedergeboorte der letteren begunstigd en gesteund, berustten 
vooral op een nauw verband tusschen woord en klank, tus- 
schen mélodie en uitdrukking, daar zooals door Caccini zelf 
in zijne Nuove musiche wordt geschreven : « non potevano esse 
muovere Fintelletto senza l’intelligenza delle parole 1 . » Uit die 
ôvereenkomst tusschen tekst en zang werd weldra de drama- 
tische muziek geboren, op hare beurt begunstigd door de 
« feste teatrali, » waardoor gewoonlijk aan de weelderige 
Italiaansche hoven familiefeesten, geboorten, huwelijken, enz., 
werden opgeluisterd. Met het door Jacopo Péri gecomponeerde 
en ter gelegenheid van het huwelijk van Frankrijks koning 
Hendrik IV met Maria de Medici in het jaar 1600, te Florence, 
opgevoerde zangspel Euridice , werd de grondslag der moderne 
opéra gelegd. Bij het aanbreken der xvn e eeuw bloeiden aan 
het Fransche hof, evenals in ltalië, de maskeraden, panto- 
mimen en balletten. Ofschoon de Fransche balletten ook met 
zang gepaard gingen, kunnen zij toch slechts als allereerste 
proeven van dramatische muziek worden beschouwd. Eerst 
1 Florentië, 1601. Deze inleiding, met een Fransche vertaling van 
Gevaert, is te vinden in Annuaire du Conservatoire roijal de Bruxelles , 
V, 1881, blz. 169 vlg. 
