1 197 ) 
ZESDE HOOFDSTUK 
De mélodie naar mondelinge overlevering 
EERSTE AFDEELING 
BRONNEN-TOONAARD 
Eerst op het einde der xvm e eeuvv kwam men op de gedachte 
liederen die sedert eeuwen in den volksmond voortleefden, 
op te vangen en te verzamelen. Aan den Duitschen dichter 
Herder komt zonder tegenspraak de eer toe, de eerste de 
hooge dichterlijke waarde van het volkslied te hebben erkend. 
In zijne Stimmen der Voilier, in 1773 verschenen, stelde bij een 
onderzoek in, niet alleen naar de volkspoëzie der Duitschers, 
maar ook naar die van andere volken. Herder had daarbij nog 
de verdienste Goelhe’s oogen voor het volkslied te openen in 
zooverre, dat deze met eigen hand, voor eigen rekening, eene 
verzameling van volksliederen bijeenbracht, die nog bestaat. 
Het door Herder uitgestrooide zaad droeg weldra vruchten. 
In verschillende oorden van Duitschland werden volksliederen 
afgeluisterd en opgeteekend, en er verschenen nu liederbun- 
dels die het volkslied in ruimer kring bekend maakten en 
daaraan meer aanzien gaven. 
Van 1806 tôt 1808 gaven Arnim en Brentano, onder den 
titel Des Knaben Wunderhorn, te Heidelberg, de eerste verza¬ 
meling van moderne volksliederen uit. Het werk bevat onge- 
veer drie honderd liederen uit handschriften, gedrukte boeken 
of mondelinge overlevering geput. Deze uitgave werd in 1810 
gevolgd door een andere bestaande uit een vier-en-twintigtal 
melodieën E Alhoewel het hier, naar luid van den titel « meist 
1 Vier und zwanzig alte deutsche Lieder aus dem Wunderhorn mit 
bekannten meist dlteren Weisen beym Klavier zu singen, Heidelberg. 
