{ 206 ) 
hoe dat hy ver - zeil - de Op zee met groot be - 
Ofschoon de zesde trap der toonladder onaangeroerd blijft, 
en dienvolgens niets te maken heeft met de mélodie, brengt 
de Coussemaker de b onmiddellijk achter den sleutel. Hierin 
wordt door hem met het juist begrip van den aeolischen 
modus gehandeld, daar deze toonaard wel zestonig van natuur 
is, maar de b dan toch altijd bij de in de zangwijze schui- 
lende harmonie te verstaan is. 
Alhoewel deze zangwijs, volgens de Coussemaker, in de 
xv e eeuw thuis behoort, en Erk en Bôhme nog verder 
gaande, van meening zijn, dat zij heeft kunnen dienen voor 
de minder omvangrijke liederen van de reeds in de xm e eeuw 
bewerkte Gudrunsage, kan zij ook wel later ontstaan zijn. De 
aeolische modus bleef immers tôt op onzen tijd in menige 
volksmelodie voortleven en er ontstonden dus nog zeer lang 
na de xv e eeuw zangwijzen in dien modus 3. Hoffmann von 
Fallersleben 4 had den tekst, schoon deze nog op 19 e -eeuwsche 
1 de Coussemaker, blz. 152. 
2 Deutscher Liederhort, I, blz. 88. 
3 Zie de Coussemaker: « Onder de groene linde, » blz. 183; — « Dat 
Melpomena deze droeve dood beschrevt » ( Kapiteyn Bart, 1757), blz. 261 ; 
— « ’k Passeerde voor de visschemerkt, » blz. 268; — « Rosa willen vvy 
dansen, » blz. 330; — « Jan, mynen man, zou ruyter wezen, » blz. 397 ; — 
« Malheetjc kwam van Watou, » blz. 400. 
4 Niederlandsche Volkslieder, n r 2, blz. 6. 
