( 214 ) 
in het Nederlandsch volkslied tôt de eenvoudigste bepalen, 
namelijk tôt de natuurlijke halve tonen der toonladder, de 
groote seconde, de kleine of groote terts, de reine quart en de 
reine quint, de kleine sexte en de octave. Deze intervallen zijn 
inderdaad de gemakkelijkste voor den zang en worden nog 
door Fétis in zijn regels voor het contrapunt i met uitsluiting 
van al andere toonschreden aanbevolen. 
Enkele der zangwijzen die ons in den volksmond zijn 
bewaard gebleven, kunnen, waar zij niet rechtstreeks tôt de 
kerkelijke melodieën behooren, even als de hiervoren aange- 
haalde melodieën « Een Soudaen had een dochtertje, » — 
« Myn moeder en myn vader, » zeer oud zijn. Editer dagtee- 
kenen, ook naar de meening van de Coussemaker, de meeste 
der door mondelinge overlevering tôt ons gekomen zangen 
uit de xvn e of de xvm e eeuw. Dit was mede het gevoelen van 
Snellaert, die aanneemt, dat de geestelijke liederen welke nog 
in 1838 in Vlaanderen gezongen werden, grootendeels uit den 
tijd van Albert en lsabella waren 2 , zooals ze inderdaad ook in 
de bundels van dien tijd te vinden zijn. Ook onze kerstliedjes, 
voegt de schrijver er bij, zijn in den stijl van die eeuw 3. 
Overigens werd de rein-diatonische toonaard die ons in 
onmiddellijke aanraking brengt met de muziek der Oudheid, 
nog zelfs op het einde der xvm e eeuw in de dramatische 
werken niet geheel en al verwaarloosd. Zelfs in zangstukken 
van onzen Grétry vindt men rein-diatonische melodieën, zooals 
in Le tableau parlant (1769), een zijner meesterwerken : 
G fî 
S # 
* m 
/b 
41 • 4® J ût | 
\ 
P 
& 
1 
v m 
f/T\ u m 
1 
? V U 
i j 
u 
j r 
^ I 
V I/OÏ7 
I J TJ / . 
f 
^ T7 
_ 
La nuit, dans les bras du som - meil, Je rê - vais de mon cher Lé - 
1 Traité du contrepoint et de la fugue, Paris, 1846 (2 e édit.), blz. 2, § 8. 
2 de Coussemaker, blz. 3, 7 (eerste deel der mélodie), 9, 14, 16, 20, 
23, 27, enz. 
3 Snellaert, Verhandeling over de Nederlandsche dichtkunst, enz. 
(1838), blz. 277, die hier vooral de teksten bedoelt. Deze worden meest 
op bestaande zangwijzen voorgedragen. 
