( 253 ) 
zijn wel de drie- en de vijfdeelige maat onbekend, doch dit is 
van minder belang R Overal gaat de rhythmus van een eerste 
of kleinste tijdswaarde uit. De grondregels van de rhythmiek 
der Oudheid, die in verband staan met het quantitatief vers, 
zijn dus met betrekking tôt maat en zinsnede ook toepasselijk, 
zoowel op het Dietsch accentvers als op het vers in Fransche 
getelde syllabenmaat, waarin later ook onze liederen zijn 
geschreven. Die kleinste tijdswaarde zal men in ons noten- 
'( IM 
schrift het best door de achtste V 9 J weergeven. In duur 
stemt deze achtste met een korte syllabe overeen, terwijl de 
kwartnoot ( J ), van dubbelen duur, met de lange syllabe over- 
eenkomt. Drie- of vierdubbele tijdswaarden 
j _ n h 
G 9 à 9 9 ) hebben eene nog langere tijdswaarde dan de 
normale lange ( J ). 
De tijdswaarden door de Grieken gebruikt en die, over het 
algemeen genomen, tusschen de haîve noot ( G ) en de 
/ h) 
achtste V / beperkt zijn îeveren het bewijs, dat bij hen de 
gezongen muziek de bovenhand had, zooals zij deze overigens 
ook had bij aile westersche volken, tôt in den aanvang der 
1 « Mais ces différences sont d’un ordre secondaire et ne touchent pas 
aux principes fondamentaux du rhythme, qui semblent être du domaine 
de la physiologie. Rien d’étonnant, dès lors, si le sentiment rhythmique 
des anciens concordait avec celui des peuples modernes » (Gevaert, 
Histoire et théorie de la musique de l’antiquité , II, blz. 5). 
* Buiten deze gewone tijdswaarden kenden de Grieken ook onre- 
h) 
9 • / 
gelmatige : de met de helft verlengde kleinste noot \ & • / en de 
3 ' 3 
', onze moderne triolen, 
@99 9 9 9 9 en 9 9 
J 
alsook eene onregelmatige korte 
