( 2o4 ) 
xvm e eeuw, en zooals zij die heden nog heeft in de populaire 
muziek. 
Daar de rustteekens het hunne medebrengen tôt volmaking 
van den rhythmus, worden zij in de maat begrepen. Daaren- 
tegen valt het rustpunt (diastole), ons fermaat, dat van onbe- 
paalden duur is, buiten de maat, buiten den rhythmus. 
Elkander regelmatig opvolgende evenredige bewegingen 
brengen geen rhythmus voort ; deze ontstaat eerst daar waar 
een tijdswaarde door een sterkeren slag gekenmerkt, uit de 
andere te onderscheiden is, en aangezien de menschelijke 
geest slechts in staat is een klein getal rhythmische eenheden 
op te nemen, zijn binaire of ternaire groepeeringen ook alleen 
geschikt tôt het vormen van maten. Om voelbaar te zijn, 
moeten meer uitgestrekte groepeeringen tôt nieuwe van twee 
of drie eenheden worden teruggebracht. Een groepeering van 
U 
vier tijdswaarden \ ë 0 0 # / staat gelijk aan twee groepee¬ 
ringen van twee tijdswaarden V é 0 
groepeering 
is gelijk aan een van 
driemaal 
tweemaal 
maat, die niet alleen bij de Grieken 
bekend was, maar nog heden ten dage bij verschillende vol- 
ken, waaronder de Basken en Finnen, in gebruik is, lost 
zich op in drie tijdswaarden door twee andere gevolgd 
voorkomen van sterkere slagen op 
evenredige afstanden, ontstaat de enkelvoudige maat, ook voet 
genoemd, aangezien de maat vanouds door den voet werd 
aangeduid. De nederdalende voet, thesis of slag, door den 
opgaanden, arsis of opslag gevolgd, doet de maat ontstaan. 
Aldus bekomt men : 
Th. 
Ars. 
de 2 - maat 0 0 
n 
# # 
