( m ) 
Maar gewoonlijk gaat de arsis of opslag, ook heffing 
genoemd, vooraf aan de thesis waardoor men nieuwe for- 
mule’s bekomt : 
de iambus 
0 1 0 
voor de | 
- maat, 
de anapest 
h h 1 
0 0 1 
0 
voor de \ 
- maat, 
h h 
| 
! 
de ioniens minor 
0 0 ! 
0 
0 voor de | 
- maat. 
Voor de | - maat, was bij de Grieken slechts een enkele 
vorm bekend : de thetische, waarin de slag door den opslag 
werd voorafgegaan. 
Tegenover de thetische maat, staat de anacrousische (van 
anacrousis, voorslag, voorheffing), een maat waarin de arsis 
of heffing den slag vooruit gaat. 
De | -, | - en | - maten, met hare indeelingen, worden 
alleen in het Nederlandsche lied gebruikt, en dan nog komt 
de | - maat slechts zelden voor, en dient de | - meestal 
slechts tôt samenstelling van de f - maat. 
Uit samengevoegde maten spruit de rhythmische zinsnede 
voort. Een op zichzelf staande maat is te kort om een zinsnede 
uit te maken. Deze laaîste ontstaat dit dipodiën, tripodiën , 
tetrapodiën , pentapodiën of hexapodiën , dit is, uit twee, drie, 
vier, vijf of zes samengevoegde maten. 
In de kleinste maten, de | - en J - maten, is de dipodie 
doorgaans te kort om een muzikalen zin te vormen en.wordt 
zij gewoonlijk met uitgestrekter zinsneden verbonden. 
(J. Bols, blz. 213) of omgekeerd » « ’k Kwam lestmael over den Rijn, » 
3 
0 # 0 0 
é (Idem, blz. 182). 
