( 262 ) 
Zooeven noemden wij de Coussemaker’s gebrekkige notatie, 
waarin de syllabe lee van het woord alleene, die den slag moet 
ontvangen en, in de samengestelde § - maat, in tbesis moet 
staan, in arsis wordt geplaatst. De notatie waarbij de zware 
slag op den sterken tijd der samenstelling valt, geeft hier 
alleen voldoening aan het muzikaal gevoel. De gewoonte om 
aldus te handelen bestond reeds vdor eeuwen in de op maat 
gezongen christelijke kerkzangen, waaruit zij met het rijm in 
het wereldlijk lied overging. Op andere plaatsen van zijn werk 
wordt het muzikaal gevoel door de Coussemaker’s schrijfwijze 
gekwetst. Een notatie als deze : 
0 
- ® P Æ) 
1 « m 
■ - 
m (®* & 
& g r 
1 r w 
0 r r „ 
frs 
t 
^ j j 
f 1 
2 
/ 0 
r v 
f ? 
-—- 
Daer was een meys-ken zoo jonk en ge-zond, zoo 
fi— ^ -— 
=f 
«T-J 
jonk en ge-zond l , 
of als deze : 
^ p—-tn 
H- 
7 éæl 
ÊÊ. g* 
_1 é® ffiE_1_ Æ 
T 
à. 
V sffe JB, 
0 ^ . 0" 0 
6 
JT ^ ~ 
Jan de Mul - der, Met zy - nen lee - ren kul - der 
En zyn lee - ren broek-jen aen -, 
* Blz. 272. 
2 Blz. 288. 
