( 263 ) 
strijdt tegen maat en rhythmus. Men schrijve dus : 
S - V| 
1 
/IÆ _ r 
^ _L_ 
9 
1 
. - 
rr 
9 v , r 
S? Æ 
V 
¥ * Z- 
M 
i_i 
Jan de Mul - der, Met zy - nen lee - ren kul-der, enz. 
De wijze van schrijven waarbij de slag op het einde der 
rhythmische zinsnede komt, welk einde gewoonlijk met het 
slot van het vers te zamen valt, laat toe de elkander opvol- 
gende zinsneden waaruit de période ontstaat, gemakkelijk aan 
elkander te verbinden, hetzij die zinsnede tôt de volledige, de 
onvolledige (catalectische) of vallende behooren. 
De zinsneden kunnen inderdaad op drieërlei wijze met 
elkander verbonden zijn : 
I. De syllaben van den tekst vervullen de gansche zinsnede, 
die dan ook volledig is : 
Won - der siet - men nu ge 
! h 1 
9 9 
beu-ren 1 2 . 
(h 1 h h 
V 9 9 9 
’kZou-de zoo 
I h hj hh 
9 9 9 9 9 9 
gee - ren naer En - ge - land 
9 
i 
i 
va - ren 
1 Antiuerpsch liederboek, blz. 341. 
2 Mondelinge overlevering. 
