( 283 ) 
verhalende liederen, én voor het danslied werd gebruikt. 
Daarentegen had het lied der wereldlijke zoowel als dat der 
geestelijke minnezangers 1 een strophe die meer ingewikkeld 
was en waar het vooral aan geene rijmen ontbrak. Laat ons 
thans eens eenige onzer populaire strophen onderzoeken. 
§ 1. — Het verhalend lied 
Door verhalende liederen verstaan wij hier alleen de liede¬ 
ren die ons door hunnen tekst of hunne mélodie niet zijn 
aangewezen als tôt den dans behoorende, ofschoon het uit die 
gegevens niet altijd is op te maken, of bij een lied, ja dan 
neen, werd gedanst. 
De eenvoudigste strophe bestaat uit slechts twee regels : 
i i ii 
Heer Halewijn sanc een liedekijn, 
i ii i 
Al die dat hoorde, wou bi hem sijn 2 . 
De strophenbouw, vier slagen en staande rijm : 
4 — a 
4 — a. 
Vermits de mélodie 3 met de sexte niet kon sluiten, moest 
de tweede versregel natuurlijk herhaald worden oui met de 
quint te kunnen eindigen. Hierdoor verkreeg het Halewijns- 
lied in werkelijkheid drieregelige strophe, en dit zal dan ook 
wel de oorzaak zijn, dat later bij sommige strophen een derde 
versregel werd gevoegd, waardoor het lied afwisselend twee- 
1 Zie blz. 26 hierboven, 
2 Willems, blz. 116, schrijft nu eens : Al die, dan weer : Al wie en 
scandeert : Al die. de Coussemaker, blz. 142, scandeert : Al wie. D r Kalff, 
I I II: 
blz. 650, scandeert : Al wie, en verder : dat hoorde wou bi hem zijn. 
3 Zie blz. 49 hierboven. 
r 
