( 284 ) 
en drieregelige strophe bekwam. Een ander lied met zelfden 
strophenbouw in het Antwerpscli liederboek voorkomende 
vangt aan : 
Dat ruyterken inder schueren lach, 
die schuer was coût, den ruvter was nat. 
Aangezien aan het hoofd van dit « oudt liedeken » wordt 
gezegd : « Ende den eersten reghel singhet altoos tweewerf » 
is het niet onmogelijk dat het insgelijks op de Halewijns- 
melodie werd gezongen. 
Leerden het Halewijnslied en het lied van « Dat ruyterken 
inder schueren » ons tweeregelige strophen kennen die tôt 
drieregelige zijn uitgebreid, de twee liederen waarvan wij hier- 
boven de mélodie mededeelden 1 2 , zijn, hoewel met drieregelige 
strophe gedicht, verschillend van versbouw. ïn het eerste lied 
hebben de eerste twee verzen der strophe vier, het derde 
daarentegen, slechts drie accenten; in het tweede lied hebben 
al de verzen vier accenten. 
ii ii 
Claes Molenaer en zijn minneken 
i i i i 
si saten te samen al in den wijn, 
i i i 
van minnen wast dat si spraken 3 4 . 
• i il 
Jésus Christus van Nasareyne 
il i . i 
hi is glieboren van eenre maghet reyne, 
1 1 il 
dair om is God ghebenediyt 
De symmetrie der elkander opvolgende muzikale zinsneden 
vereischt evenmin als die der elkander opvolgende verzen een 
1 N* 34, blz. 49. 
- Blz. 29 en 91. 
3 Vgl. : « Het was een meysken vroech opghestaen, » Antwerpsch 
liederboek, n r 62, blz. 92. 
4 Vgl. Hoffmann von Fallersleben, Niederlàndische Volkslieder, n r 28, 
blz. 90. 
