( 296 ) 
een « danshuus » mag in 1426 te Arnhem i, een dansschool 
in 1607 te Brussel hebben bestaan, van dit ailes is ons in 
muzikaal opzicht hoegenaamd niets overgebleven. Wel spreekt 
in den aanvang der xiv® eeuw Jan Boendale (f c. 1312) in zijn 
Brabantsche Yeesten van die goede vedelare Lodewijc... van 
Vaelbeke in Brabant : 
... deerste die vant 
Van stampien die manieren, 
Die men noch hoert antieren 1 2 3 , 
een dans die eenige jaren later ook in het tweede deel van 
den Reynaert wordt genoemd : 
Men sprac daer sproken ende stampien 
Dat hof was al vol melodien 4 5 . 
Doch van deze « stampien » die in het Provencaalsch reeds 
in de xn e eeuw voorkomen, onder den naam van estampida, 
en ook in het Hoogduitsch reeds als stampeiiîen waren bekend, 
weten wij slechts dat wij die als dansen met vedelbegeleiding 
moeten beschouwen, dus als een eerste proef op instrumentaal 
gebied 5. 
De geschiedenis van het Nederlansche danslied met betrek- 
king tôt de muziek en inzonderheid in verband met de 
metrische vormen, is op te maken uit die liederenteksten 
waarvan men mag aannemen, dat zij tôt de dansliederen 
behoorden; verder uit enkele tôt ons gekomen melodieën en 
1 D r Kalff, t. a. p., blz. 503. 
2 Vander Straeten, La musique aux Pays-Bas, IV, blz. 165, vlg. 
3 Uitgegeven door J.-Fr. Willems, Brussel, 1839,1, vijfde boek, v. 134. 
4 Uitgegeven door J.-Fr. Willems, Gent, 1836, tweede boek, v. 3507-3508. 
5 Boendale’s woorden moeten dus zoo opgevat worden, dat Vaelbeke 
de eerste was die stampien in de Nederlandsche taal dichtte. Zie D r Kalff, 
t. a. p., blz. 538; D r J. te Winkel, Geschiedenis der Nederlandsche letter- 
kunde, blz. 303; Bôhme, Geschichte des Tanzes, I, 28. 
