( 307 ) 
In de reeds meermalen aangehaalde verzameling Het prieel, 
Brugghe, 1609 i, vindt men « op de wijse alsoot beghint » 
voor het lied « O Schepper fier, » en alsof die wijs oorspron- 
kelijk bij dit lied behoorde, een mélodie die geen andere is 
dan de bij Valerius te vinden « Passemede d’Anvers. » 
Een 16 e -eeuwsch geestelijk liedje, waarvan echter de mélodie 
niet tôt ons kwam, voert tôt opschrift : « Noch een lied / een 
dans lieds wijse. » Wij laten hiervan de eerste strophe met de 
scansie volgen : 
i i i i 
Als ic aensie dat leven mijn. 
i l e 
die tijdt die gaet voorby; 
. 1 • i i 
îck heb soo menighe sonde ghedaen, 
ii i i 
daer mede soo ben ick belaen, 
i i i 
o Heer, ontfermt u mijn 2 . 
Onder de geestelijke danswijzen werd ons door mondelinge 
overlevering een zeer merkwaardige begrafenisdans bewaard, 
die nog omstreeks 1840 te Belle in gebruik was. De Cousse- 
maker doet ons de gelegenheden kennen, waarbij deze dans 
- werd uitgevoerd 3. Wanneer een jong meisje gestorven was, 
werd haar lijk door hare vroegere speelgenootjes ter kerk en 
vervolgens naar het kerkhof gedragen. Na de plechtigheid, 
keerden al deze meisjes, met de eene hand het lijkkleed (de 
pelle of baarkleed) vasthoudende, naar de kerk terug, onder 
het zingen van den dans der maagden, en dit met een warmte, 
een verheffing, die men zich moeielijk kan voorstellen. Met 
de Coussemaker ziet D r Kalff in dit gebruik een heidenschen 
oorsprong. Naar de meening van den eerstgenoemde, zou 
• - 
1 Blz. 188. 
2 Te vinden onder Sign. C [VII v°] van Een suyverlic boecxken, Am¬ 
sterdam, Corn. Dirckz.-Cool, 1643, waarin voorkomen de liederen van 
Thonis Harmansz. van Wervers-hoef, die leefde omtrent 1550, « mits- 
gaders noch sommighe andere. » 
3 de Coussemaker, blz 1QQ; besproken door D r Kalff, t. a. p., blz. 522. 
r 
