( 313 ) 
De wijsaanduiding : « na een dansliedeken, » waar zij voor- 
komt, laat natuurlijk geen twijfel bestaan nopens den oor- 
sprong der zangwijs. Dergelijke stemaanduiding trofFen wij 
aan (blz. 307) voor het lied « Als ic aensie dat leven myn, » en 
vinden wij ook voor een wereldlijk 15 e -eeuwsch lied : 
Het voer een ridder jagen, 
jaghen aen dat wout 
hy en vant er niet te jagen 
dan twee schone maechden 
sy waren van dagen [niet] out 4 . 
Die stemaanduiding is echter nog geen bewijs, dat op een 
dansmelodie gebrachte liederen op hunne beurt werden 
gedanst. 
Zoo schreef Adam de la Bassée, kanunnik der collegiale 
kerk te Rijsel, in de xm e eeuw een geestelijk lied in de 
Latijnsche taal, op een mélodie voerende tôt opschrift : « air 
de danse, » een gezongen danslied met deze wijsaanduiding : 
Qui grieve ma cointise se jou lai, 
Ce me font amouretes eau cuer ai, 
maar daaruit volgt nog niet dat bij dit geestelijk lied werd 
gedanst en gesprongen. 
Ook door den strophenbouw is het gedanste lied van het 
verhalende te onderscheiden. fn dit laatste zijn de elkander in 
1 Willems, Oude vlaemsche liederen, n r 61, blz. 160, en handschrift 
n r 901 1 der Gentsche Bibliotheek. 
* Zie de mélodie bij F. van Duyse, Het eenstemmig... lied, 1891, 
blz. 52. 
