( 316 ) 
liederen worden gerekend. De laatste drie verzen der strophe 
maken het refrein uit. Ziehier de eerste strophe die aan den 
minnezang herinnert : 
Wel an, wel an, met hertzen gay, 
die der minnen knechten zijn ; 
in deere van der minnen vrav, 
God groete haer lievelic aanschijn. 
Willic ons zinghen een liedekijn, 
ele groete tsijn, ic groete tmijn. 
Nu wiiwi treuren avelaen; 
wel of, wel of, met drouven zinne, 
die niet ne draghen reine minne, 
die moeten bachten danse staen l . 
Ongelukkiglijk is uit de stippen waarmede deze liedjes 
vergezeld gaan, de muziek met geene hoegenaamde zekerheid 
op te maken. 
Stellig moet een derde door D r Kalff vermelde stukje tôt 
de gedanste liederen der xv e eeuw worden terug gebracht 2 ; 
ziehier het schéma : 
V. 
î 
4 
— 
a 
y. 
2 
2 
— 
a 
(refrein'. 
* ' 
- 
( 2 
vr 
b 
, , 
V. 
3 
I 2 
\s 
b 
| = b v 
6 met binnenrijm. 
\ 2 
\ 
\s 
b 
1 = b v 
V. 
4 
6 met binnenrijm. 
( 2 
\s 
b 
) 
V. 
5 
5 
— 
a 
V. 
6 
2 
— 
a 
(refrein). 
1 Oudvlaemsche liederen, n r 19, blz. 75. 
3 Antwerpsch liederboek, n r 17, blz. 23. 
