( 317 ) 
Het stuk bestaat uit negen strophen. In al de strophen 
rijmen het eerste en het vijfde vers op anck, en zijn beide 
gevolgd door het refrein « Ey, God danck ! », terwijl het 
derde en het vierde vers op elkander rijmen en daarbij nog 
binnenrijm hebben. Die wondere rijmvaardigheid van « een 
ghilde » — ook vvel een dichter — « die dit liedeken eerstwerf 
sanc, » schonk ons hier een van glinsterende levensvreugde 
doortinteld tafereeltje. De muziek van dit stukje is ons niet 
bekend ; doch de woorden springen en zingen vanzelf en 
duiden genoeg aan hoe het daaromtrent moet geklonken 
hebben : 
r 
_ 
s, 
— 
-h - 
~P 
3 ^ 
te 
' o□s 
9 
il 
y rr ! t i 
# 
é 
«r 
~9 • ~9 9 - 
Cop » pelt aen een, den nacht is lanck, Ey, God 
V 
-1 -j -J 
V| 
s 1 — n ~ 
+> • 
0 ® as 
> j - 
[(T) 
V 9 
“ 9 
& 
1 e 
xW .«s». O 
V - 
w 
danck! Wel ghe - ne - ren, drue ont - be - ren, Ghelt ver - 
~Ti - H 
K 
ÿ—fr 1 
V-| 
m (Ê m J 
. rte v 9 r _r é ** 
x 
. 9 ** 
9 
» 
9 
1 ■ 
k 9 
- ■ ' 
te - ren, en mach niet de - ren; Dus mo-ghen wi 
dan-sen vry en - de vranck, Ey, God danck! 
D r Kalff stelt de vraag of wij in n r 21 van het Antwerpsch lie- 
derboek, mede een 15®-eeuwsch liedeken, niet met een aan de 
r 
