( 318 ) 
oude stampiën herinnerende dansstukje te doen hebben. Wij 
schrijven hier het refrein af : 
Ick en mach niel meer ter molen gaen 
hillen billen metten iongen knechten; 
stampt, stamperken, stampt; stampt, hoerekint, stampt, 
stampt, stamperkin, inde molen. 
Of hier waarlijk aan de 12 e -eeuwsche stampiën wordt her- 
dacht en of wij hier meer dan een ondeugend molenaarsliedje 
hebben, is moeielijk te raden. Maar of het stukje gedanst 
werd of niet, zeker zal de niet teruggevonden mélodie tôt de 
vroege nabootsende muziek hebben behoord. 
De rhythmus zal daarbij eene niet onbelangrijke roi hebben 
gespeeld, en moet aan het refrein daaromtrent deze scansie 
hebben verleend : 
69 
8 8 # S 
* 
0 0 
h 
0 
1 0 
h 
0 0 
h 
0 
1 1 „ 1 h 
1 0 0 0 
le 
en mach niet 
meer ter mo - len 
gaen hil - len 
| h S* 
1 
0 
h 
0 
i J* 0 
7 
h fc) h 
0 » 0 • 0 ^ 0 
bil - len 
met-ten 
ion 
- gen 
knech-ten; 
stampt, stam-per-ken, 
stampt; 
h fci h I , , „ . 
&• 0 0 ! 0 7 *- 
stampt, hoe - re - kint, stampt, stampt, 
h h 
0 » 0 0 
stam-per - kin, 
! h 
® 0 
in - de 
O* 
mo 
Onderzoekt men nu de liederen nog omstreeks het jaar 1850 
uit den mond des volks opgeteekend, zoo vindt men op de 
zeventien door de Coussemaker opgenomen « rei- en dans- 
