HAEMOPTYSIS. 119 
hemus, qui tenero huic vifccri proportionataiti 
dedit firmitatem , ut non adeo facite, ac primo 
intuitu videretur, vafa ejus rumpantur. IJanc 
'fgritudinem, multis funeftam, breviter delineare, 
speciminis Inauguralis loco, animo confiitui; mi¬ 
tiorem vero Tuam B. L. mihi expeto centur.im. 
§. II. 
Eli HAEMOPTYSIS Sanguinis , e pulmonibus 
P er Tracheam, in os , cum Tufft, copiofa _ excietio. 
Hsc, fi interjecto aliquo temporis fipatio sedit, 
CutT > tabe pulmonum, five hereditaria, f nc ‘ u , c ** 
tuj a, Habitualis dicitur; fi vero a caufla quadanl 
a ccelToria provenit, Slccidentnlis vocatur, 
quam vero e pulmonibus excernitur fanguis, L 
titur, pnegrefiis in quibusdam extremorum 1 bP 
& algore corporis, pnefertim crurum eorurndem- 
que lafiitudine, dolor gravativus & undl,,a i. ^ 
Ve l palpitationis mirus motus, nunc in •■ ’ 
uunc i n finillro hypochondrio , preflion 
papulas fenfus vel ardoris, tandem cum [ 
Elatione * & pruritu in faucibus, quin pc c 
tacheam , faporeque fubfalfo in ore, cf l' KU , c 
1- 1C .fanguis, majori minorive copia. Excr ^ 
itione fanguine, refpiratio liberior fit, donc 
c,t 'us vel ferius eadem redeunt fymptomata, 
Cu m ii s Iputum fanguinis. 
5- HI. 
1 Ab aliis excretionibus fanguinis per os pro- 
5 * diftingui debet Hsmoptyfis. Haud parum qui- 
fj h«c conferunt figna, eandem proslagien a, 
v m re cenfita; attamen fateri debemus, ‘ 
If^Per fufficere, nifi ad alia attendamus. ItJJ ’ 
e Pofteriori narium parte prodit fanguis , 1 ^, na 
