DULCAMARA. 
<*7 
Locus hujus planta: plerumque eft terra humo- 
f- limofa, fubpaludofa, ad fepes. Amat enim 
fulcra, fine quibus diffufa ab animalibus conculca¬ 
tur. Smpe etjam in falicetis inter frutices habitat, 
ut ab iis quodammodo tefta, ab hiemis injuria non 
laedatur, uti Frangula, cum qua id commune ha¬ 
bet, ut careat gemmis. In hortis laeta viget, & 
fi caules diifufi, humo fparfim te&i fuerint, fin- 
guli radices agunt, & hoc artificio multo citius 
nobis ejus eft copia, quam ex feminibus. 
Defcriptio haec eft: 
CAULES plures 3 -6 pedales, fiexuofi, tere* 
fes, debiles & f$pe procumbentes, perennes, 
fed tantum per aliquot annos. 
FOLIA alterna, petiolata, ovata, laevia, in¬ 
tegerrima, limplicia, fed fuperiora haftata feu tri¬ 
partita : laciniis lateralibus longe minoribus. 
RACEMI terminales aut <?x fuperioribus alis 
foliorum, ramofi, divaricati, fere cymofi, pedun- 
culati, nutantes. 
COROLLAE caeruleae (raro alba; aut incarnatas), 
quinquepartitae, reflexae. 
BACCHE ovatae, rubrae, polyfpcrmae , fatuae 
c um fapore dulci & amaro mixtis, ingrata: & fere 
naufeofe. 
§. IV. 
Huic fpeciei proxime affinis eft SOLANUM 
cifolium Syfi. Nat. 173. quod a noftra folum 
' ! ‘ort foliis pinnatifidis & caule angulofo, de- cete- 
0 Ouleuni» ffmillimum, nifi quod aere aperto 
'gidioris noftri coeli Iit magis impatiens. Flores 
E 3 quer- 
