VIOLA IPECACUANHA. 
, atque feminis uterum geftantibus propinare ^ 
3 » 
n ceat.,, 
Allamand, Chirurgus & Botanicus curiolliSi ^ 
Surinamum Cepius adiit, in litteris ad N. 1J- . 
fidem datis, illam ut veram Violae fpeciem cie 
-pfit: Caulis eil filiformis, ferpendo fcandens 
Folia alterna, remota. Pedunculi folitarii, un ^ 
ri, articulati, incraffati: Bratteis 2, minutis. 
lyx pollice minime protrufus. Corolla alba, 
talum fupremum incumbens maximum, hinc 
rolla quafi ringens galea trifida. Pet. lateralia 
fcendentia. Petala infima minora deorfum n e ' ’ 
horum fupremum pollice exit in neftarium 
calcar longiffimura, contortum. Stamina 5 •> 
xum 3 anteriora Herilia; 2 polleriora fertilia- 
Vandelli , ProfcfTor hilloriai naturalis Uly^P^ 
jienfis, edidit Fafciculum 1771. 4:to, ubi venU , ufl i 
exhibet figuram Violas Ipecacuanhas, fe cu11 
plantam vivam, quam in horto fuo feminavit * 
que excoluit. Cum vero hic libellus non ubiq 
forte fit notus, deferiptionem heic adjiciam* 
POMBALIA ipecacuanha. Vandell . 
1771. p. 7. tab. I. 
Habitat in Bralilia. t). T „ 
Radix Tibrofa (fed diverfam fatis pingit ab P 
cacuanha officinalij), alba, ramofa. ^ 
Caules bipedales, erefti, teretes, lasves, r ain 
Folia alterna, petiolata, elliptica, argute f er 
ta, glabra. 
Petioli brevilfimi: Stipulis binis, 
ceolatis, carinatis, arillatis, pilofis. 
Flores laterales, folitarii, pedunculati, cerDU * 
pedunculo foliis multo breviore. - 
Fracti 
fcariofis» ^ 
