VIOLA IPECACUANHA.' 
MI 
&aclea in medio pedunculo bime, breviffima;, 
lanceolatae, apice pilofae. 
Calyx pentaphyJIus, margine muricatus. 
Petala quinque, alba: duo calyce breviora, linea^ 
ria; duo paulo longiora, reflexa, cmargina- 
ta; unum maximum, retufum, latum, bafi 
g ibbum absque calcari, fubtus pubefccns. 
.eliqua vide Vand. 1 . c. 
Ex omnibus hifce recentiorum deferiptionibus 
pitet, Ipccacuanham fpecicm cfle Violae., fed di ver*: 
fas fimul fpecies efife, deferiptio D. Allamandi & 
Vandellii monftrant, unde fortafHs orta eft diffe¬ 
rentia, quam inter Ipecacuanham fufeam & albam 
Medici conftituunt. Interim eundem prxftant efte-. 
&um, ut in aliis plerumque fit plantarum generi¬ 
bus & familiis. Novimus etiam ipfas Violas no-, 
%as perennes eandem fere vim vomitoriam radi¬ 
cibus habere inditam, ut infufie nuru iie- 
Pius purgent. 
Priorem Ipecacuanham Pifonis & Ouragogam 
N. D. Praefidis, eandem forte fpeciem efle, caule de¬ 
cumbente probabile videtur, perinde atque eadem 
"ifonis & Barrerii fpccies eft foliis villofis. Ob. 
calcar longum corollae Allamandi C calcari lon¬ 
gi flimo) fpecies fine dubio diverfa eft a Pombalia 
j^andellii, quae calcari deftituitur: praeterea nec. 
Pifo, nec Marcgravius calcar nominat aut delineat, 
quod minime praeterire potuilfent, ft illud obfer-. 
yaflent. Atque haec fuit caufa, cur N. D. Prs.es 
,n %ft. Natur® edit. 13. p. 669. Ipecacuanham Bar- 
ferii a Viola diandra Allamandi diffinxerit. 
i Violae maxime adfines funt Lobeliis. Lob6- 
illae quae a Cei. D. Prof. Bergio Cyphiae dicun¬ 
tor» habent corollam quinquepartitam f. pentapeta* 
