PLANTA APHYTETA. 
3*4 , 
ais Holmienf. ubi appellata: Fungus, Hydnorct 
Jfricana. ann. 1775- P-<*9- tab. u. 
§. VI. 
A temporibus inde Svammerdamii perfpeftum 
nobis fat habuimus, plantas haud fecus ac Inletta» 
omnimodam fubire metamorphofin, inter quas qui¬ 
dem licet dentur partim tam exiguis foliis gauden¬ 
tes, ut fere oculo inermi fefe fubducant, qu al ^ 
e. g. funt Epbedra, Salicornia, Pallafia, Anabap 
& Cynanchum vimimle, partim aphyll® penitus, u 
variae fpecies Eupborbiee , in primis autem pl ant * 
paralitic®, Cytinus nempe Hypociftis, Monotrope 
Hyobanche , Orobanche , Obolaria , Latbraa clandejU' 
na , Cufcuta, Cajfytba, Tillandfia nsneoides , Ej a 
aliquot, caulefcentes tamen funt omnes , hsec ver» 
noftra ab iis facile omnibus, hac in re diffidet, U c ' 
pote quae acaulis, ne rudimenta quidem foliorum 
gerit. Hae, quas foliis deftitutas cernimus, nequ e 
opus fere iisdem habent organis motus futuris, u* 
quidem nutritium hauriunt fuccum omni parce prs- 
paratum, a planta vel arbore , cui adnafcuntur- 
Vita enim omnis in motu, qui foliorum in planu s 
peragitur officio, confiftit. Vices autem foliorum* 
calyx ille carnofus ac fucculentus APHYTE1A2 im¬ 
plet. Solitaria denique unico tantum flore b) c ‘ e * 
fcit, quem tamen adeo conftruxit grandem natur 3 * 
ut aequalem in ulla alia huc usque cognita P* an . 
parafitica, offendere non potuerim. Quod autc 
radix piant® noftrae non fit fibrofa, pluribus co 
mune cft parafiticis, e. g- Vifco, ubi caulis, f u ' cl ' 
infiar vel inoculationis, arbori fefe inferit, ea c , 
ac in Lorarabo , ratione. vl r 
V) ld quod maxime fingulare, cum Cynomono fi j n . 
iribus commune flolculis, & Lathrs-i clandejimi 
tpvram ramcfus. 
