85 
congruunt. Folia (habitu omnino Syringae vulgaris) in nostris minora, H unc. longa, 1£ unc. lata, e basi 
latiori exacte ovata, vel etiam subcordata, abrupte cuspidata, supra strigosa, subtus glabrescentia et palli¬ 
diora. Cyma e basi dichotoma, polystachya; spicse circiter 10—15, densiflorse; calycis laciniae parvae, sub- 
ulatae, corolla quadruplo breviores; corollae tubus dense albo-villosus; limbi laciniae strictae, subulatae. 
228. T. (psilostachya) difformis Ancis.: fruticosa, erecta; ramis teretiusculis, glabris; fo¬ 
liis peti olatis, ellipticis, basi subangustatis, acuminatis, integerrimis, supra strigillosis, 
subtus glabris; pedunculis lateralibus, laxis, 3—4-stachyis; calycis laciniis subulatis, bre¬ 
viter et passim strigosis. 
Hab. locis umbrosis sylvestribus insulte Chatham (Ipse). Forsitan etiam est eadem 
species, quam Douglas et Scouler in insula James legerunt, quamque ad T. psilosta- 
chyam Cham. veram retulit HooJcer. 
Frutex orgyalis, ramis divaricatis, cum ramulis albo-punctatis, glabris. Folia plana, petiolata, 2—21 
pollices longa, f—1 pollicem lata, a basi angustata elliptica, acuminata, supra costa impressa, ut in psilo¬ 
stachya strigosa, obscure virentia, siccitate nigrescentia, subtus opace fusca, e punctis albis brevissime pilosis 
vel passim derelictis glabriuscula, nervis prominulis notata. Petioli 3-lineales, pilosiusculi. Cymae laterales, 
folio suboppositae vel in apicibus ramulorum lateralium terminales, dichotome-ramosae, 3—4-stachyae; rami 
reflexi 10—18-flori, pilis brevibus fusco-hirti; flores sessiles. (Corollas et fructus non vidimus). 
Cum speciminibus T. psilostachya HBK . ex insula Martinica in lierb. reg. berol. asservatis exem¬ 
plaria a nobis in insula Galapagensi lecta ita congruunt, ut pro mera varietate hujus speciei nostram habe¬ 
remus, nisi differrent: foliis latioribus, subtus fere omnino glabris et brunnescentibus, spicis laxioribus, laci¬ 
niis calycis fere glabrescentibus et multo latioribus. Descriptio autem in Hurnb. et Kth. Gen. et Sp. VII. 
61 non parum recedit, praesertim pubescentia. 
Adest etiam cum T. rubicunda (»in collibus circa Bahiam») affinitas quaedam, haec species tamen 
differt: cymis terminalibus polystachyis, calycis laciniis apice setaceis, foliis multo minoribus etc. Sequenti 
habitu multo similior, recedit tamen foliis subtus glabris cymisque polystachyis! 
229. T. strigosa Ands.: fruticosa, volubilis; ramulis, petiolis, foliis utrinque, pedunculis 
calycibusque pilis hispido-strigosis; pedunculis ramulos terminantibus, dichotomis, 10— 
15-stachyis, folio multo longioribus, calycis et corollae laciinis subulatis, fructu tetraga- 
stride, tuberculato et rugoso. 
Hab. locis sylvestribus regionis inferioris insularum Charles et Chatham (Ipse). 
Cum diagnosi perbrevi Candolleana Tourn. psilostachya (prodrom. IX. p. 525) non male congruit 
planta nostra; specimina tamen hujus speciei, quae in herbario regio berolinensi et Kunthiano vidimus, ab 
ea longius recedunt. Est enim omnibus partibus robustior, rami pennam anserinam crassi, punctis albis 
dense conspersi, ramuli saepius punctis rufo-flavicantibus et pilis incanis pubescentes. Folia H—2 pollices 
longa, pollice latiora et basi exacte ovata, apice acutata, utrinque pilis vel setulis albis arcte adpressis sat 
dense conspersa, quibus in pagina inferiori puncta elevata intermixta sunt. (In T. psilostachya folia supra 
punctato-strigosa vel »adpresse strigilloso-pubescentia», subtus omnino glabra). Pedunculi, qui in T. psilo¬ 
stachya 2—5-spicati et folio breviores, hic 12—15-vel etiam 20-spicati, patentes vel reflexi folia ter qua- 
terve superant. Laciniae calycis in nostra magis cuspidatae densiusque albo-hispidae. Tubus corollae den¬ 
sissime cinereo-hispidus, sub limbo parum incrassatus; laciniae corollae etiam angustiores. Fructus cocci de¬ 
nique majores, omnino glabri, sed costis elevatis obliquis rugosi. 
230. T. psilostachya Cham. in Linnsea 1829 p. 470. DC. prodr. IX. p. 525. HooJcer 1. 
c. p. 198. 
Hab. in insula James ( Douglas et Scouler). 
