107 
Willdenow in Enumeratione plantarum horti berolinensis 1. c., Kunth in Synops. 1. c. et post eos De 
Candolle in Prodromo 1. c. Fagaram Pterotam Linnsei Amoen. V. p. 393 et Fagaram lentiscifoliam 
Willd. 1. c. synonyma habent, Lmnaius plantam suam »foliis trijugis, foliolis integerrimis» descripsit; nostra 
autem folia habet exacte 5-juga et foliola superne serrata. Kuntli insuper speciem suam »rachi (foliorum) 
aculeolata» praeditam dixit, quod in nostra minime occurrit. Specimina Z. Pterote in herbario Kunthiano 
cum speciminibus F. lentiscifolle authenticis in herbario Willdenowii attente comparavimus, nec possumus, 
quin ea specie dissimilia habeamus. In lentiscifolia semper petioli aculeis duobus oppositis, fusco-niten- 
tibus, basi applanato-dilatis, subpersistentibus, stipuliformibus inferne instructi sunt. In Z. Pterota e con¬ 
trario aculei (saepius) solitarii, citius decidui, cinereo-opaei conspiciuntur. Foliola etiam in priori vulgo bre¬ 
viora, magis in formam obovatam vergentia. 
Z YGOPHYLLEiE R Br. 
170. TRIBULUS. 
Tournef. Linn. gen. n, 532. Endl. gen. n. 6030. 
351. T. cistoides L. sp. 534. DC. prodr. I. p. 703. Hook. 1. c. p. 231. 
Hab. in arena litorali insularum Indefatigable (Ipse), Albemarle {Macrce) et James 
{Darwin). 
Folia magna, saltem 7-juga; foliola vix aequalia, summa minora, omnia obliqua, sericea, subcrenata; 
cocci non raro transverse 5-loculares. A forma vulgari statura elatiori non parum diversus. 
352. T. (terrestris var.?) sericeus Ancis.: foliis 6-jugis, foliolis utrinque adpresse sericeo- 
villosis, subdecrescentibus, denticulato-ciliatis; pedicellis petiolo brevioribus; carpellis 5, 
connatis, transverse 4-locularibus. 
a. erectus: caule erectiusculo |-pedali, ramis saltem strictis. 
Hab. locis aridis insulse Chatham. 
b. HUMIFUSUS: caule digitali, undique ramoso, ramis depressis. 
Hab. locis aridis insulse Charles in regione inferiori. 
\ 
Maxima cum T. terrestri affinitas, nec differt, nisi foliolis multo magis sericeis et capsula margi¬ 
nibus non 5-partita. Capsula suturis elevatis superne 5-radiata, inferne umbilicata, in singulo cocculo acute 
bicornuta, spinis pube substellata dense villosis. 
Est autem verus T. terrestris L. sp. 554 praesertim species europaea et africana, vix Americae au¬ 
stralis incola. 
353. T. maximus Linn. sp. 553. DC. prodr. I. p. 704. — adscendens Ands. 1. c. p 245. 
foliis 3-jugis, foliolis penultimis majoribus; pedunculis erecto-patentibus, hispidis; car¬ 
pellis tuberculato-decemcostatis, ltevirostratis, dispennis. 
Hab. locis graminosis, siccis regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). 
Caules simplices vel basi vix ramosi, adscendentes, angulato-striati, superne tenuiter pubescentes, di- 
gitali-pedales vel ultra, apice incurvati. Folia vulgo trijuga; foliola oblonga, acutiuscula, basi inaequali et 
latere exteriore magis curvato subfalciformia, paris penultimi maxima, supra glabra, omnia subtus pilis ad- 
pressis pubescentia, minutissime denticulata, ciliata. Stipulae lineari-lanceolatae, basi longe angustatae, pecti- 
nato-ciliatae. Pedunculi laterales, subpollicares, strictiusculi, pilis divaricatis hispidi. Sepala lineari-subulata, 
longe hispida. Petala calycem vix aequantia. Fructus e carpellis 5 compositus, superne rostratus ibique 
laevis; carpella dorso bicostata, ad medium in singula costa tuberculis 2—4 eldvatis notata, pilis uncinatis 
conspersa, bilocularia, disperma. 
Botanik. 
15 
