Voor de visch vangst wordt op Java en Madoera van een groote 
verscheidenheid van werktuigen gebruik gemaakt. Voor een praktisch 
overzicht zijn ze in te deelen in: 1. netten; 2. fuiken; 3.lijnen; 4. speren 
en harpoenen. Eenige kunnen evenwel niet tot deze rubrieken worden 
gebracht en moeten afzonderlijk als 5de groep behandeld worden. 
Het is een zeer algemeen gebruik bij de Javaansche visscherij, 
dat de visch op de een of andere wijze wordt aan gelokt of 
opgezocht. Vele in scholen zwemmende visschen zijn overdag aan 
de oppervlakte van het water zichtbaar (zoo bijv. de têri en 
de tembang). Andere, zooals vooral de beide khnboeng- soorten, 
worden bij voorkeur ’s nachts, bij donkere maan, opgezocht: de 
scholen zijn dan herkenbaar door het lichtschijnsel, dat ze door 
haar beweging aan de oppervlakte van het water veroorzaken. 
Ervaren visschers kunnen aan den vorm der scholen de soort der 
visch herkennen. In nog andere gevallen worden de visschen op 
het gehoor opgespoord; de visscher duikt daartoe onder water of 
wel hij steekt een roeispaan met het eene uiteinde in zee, terwijl 
hij het andere aan het oor houdt. Waarschijnlijk is het niet zoozeer 
het door de beweging der zwemmende visschen in het water 
veroorzaakte geruisch, dat op deze wijze hun aanwezigheid verraadt, 
als wel het knorrende geluid, dat zij in staat zijn voort te brengen. 
Het zijn tenminste voornamelijk of uitsluitend de Sciaenidae 
(gëlama/i), die op deze wijze worden opgespoord en die ook dit 
geluidgevend vermogen zeer duidelijk bezitten. — In al deze 
gevallen worden de netten niet uitgeworpen, voordat men de visch 
opgespoord heeft. 
Voor het aanlokken der visch wordt veelal gebruik ge¬ 
maakt van toestellen, die den algemeenen naam van roempon 
dragen en berusten op het feit, dat vele visschen zich gaarne, 
om welke reden dan ook, om en tusschen vreemde voorwerpen 
ophouden. Zoo zou men de koraalriffen als natuurlijke roempons 
