55 
den-Ja va (vooral in Cheribon zijn ze veel in gebruik) heeten 
in den regel boendés of rompik, ook krakad arang. Voor de krakads 
van waring worden in Midden-Java en Cheribon veelal de 
namen bondol 1 ) of boendés waring gebruikt; aan de noordkust 
van Madoera, waar ze een hoogte van l v \<i M. kunnen bereiken 
en bamboe’s als drijvers hebben, heeten ze pajang oedang , in 
Besoeki pajang djarit. 
Arads. — De arad- netten (fig. 11) zijn verwant met de krakads, 
doch steeds van geringe afmetingen. Ze hebben den vorm van 
Fig. 11. Een der uiteinden van een arad. 
een lange g'oot, wier gleufvormige opening door dwarslatjes 
opengehouden wordt. Deze latjes zijn meestal slechts een paar 
decimeters lang, maar in Oost-Ja va en Madoera gewoonlijk 
lang'er (tot 90 cM.) en dan dikwijls naar het midden van het 
net in lengte toenemend. Het net bestaat dus eigenlijk slechts 
uit één langgerekten zak zonder vleugels. Soms is bovendien 
in het midden een diepere zak aanwezig (Remban g) of 
het net is over zijn geheele lengte van een rij van kleine 
zakjes voorzien (Dj oean a, Rembang, Bangkalan, zie VAN 
Leeuwen, fig. 10). 
De arads zijn meestal van katoen, zeldzamer (voor kakap) van 
rami. De mazen zijn in den regel klein en over het geheele 
net gelijk. 
1) Onder dezen naam ook inSoerabaja (Schmülling) ; in „Zeevisscherijen..” 
wordt dit net, waarschijnlijk onjuist, bandèt genoemd. 
