— 58 
verbeede lid, de klepel uit een van 
de punten der schaar (fig. 12). 
Langs de noordkust van Java zijn 
kieuwnetten, in allerlei vormen en voor 
verschillende visschen bestemd, algemeen 
in gebruik. Aan de zuidkust zijn ze zeld¬ 
zaam (de „djarings” van de W ij n k o o p s- 
baai behooren er niet toe, zie blz. 53). 
Meestal heeten ze naar de visch, die er 
hoofdzakelijk mee gevangen wordt (bijv. 
djar . kakap, samgeh, bëlanak) of naar de 
wijze van gebruik {djar. kambang, 
cm) o et, këlëm, djebloek). Natuurlijk kun¬ 
nen ook hier onder één naam zeer ver¬ 
schillende vormen begrepen zijn en 
omgekeerd. 
Tot de djarings behooren vooreerst de drijfnetten. Deze 
drijven in vertikalen stand aan de oppervlakte der zee (hoewel 
ze soms ook tot op den bodem reiken) en zijn dienovereenkomstig 
langs den onderrand niet of weinig bezwaard. In den regel 
zijn het netten van vrij groote hoogte (ze kunnen zelfs een 
hoogte van ± 13 M. bereiken), met tamelijk wijde mazen 
(2 1 / 2 — 6 cM.) en van grof katoengaren of rami geknoopt; de 
drijvers zijn houten klossen of cylindrische stokjes, doch in sommige 
gedeelten van den oosthoek en van M a d o e r a onderscheiden ze 
zich door schijfvorm; deze netten zijn al of niet met enkele 
steenen bezwaard. Er worden verschillende soorten van visschen 
mee gevangen, die met hun kop in de mazen blijven hangen 
of in het net verward raken; het zijn onder meer: kleine 
haaien, thigiri , talang-talang , tongkol, bawal, këmpit, koero, 
troeboek, sclar, këmboeng. Algemeene namen van deze (wijd- 
mazige) drijfnetten zijn: djar. anjoet (enjoel ) en kambang; 
die, welke van rami vervaardigd zijn, heeten in Midden- 
J a v a dikwijls blingsang ( plingsang, bringsang), terwijl mij 
voor de katoenen netten nog de namen: djar. këdjér (Kamal 
op Ma do era, zie VAN Leeuwen), pondik en roembën (Pana- 
roekan), patètetan (N. - M a d o e r a) enz. genoemd werden. Hier 
Fig. 12. Schelletje, ver¬ 
vaardigd uit de schaar van 
een këpiting. 
