61 
versiering wordt het vereenigingspunt der beide beenen soms ruw 
in den vorm van een dierenkop of wajangpop uitgesneden en op 
deze plaats is ook een vertikaal stuk bamboe bevestigd, waarin 
een fakkel van kajoe api-api [Avicennia o/ficinalis ) gestoken kan 
worden (pl. XVIII). 
De visscherij met dit Bantam’sche net heeft uitsluitend *s nachts 
en bij voorkeur bij donkere maan plaats. De djoeragan, op de 
tjabang (zie blz. 1 3) staande, ziet uit naar de vischscholen, die een 
lichten glans in het water veroorzaken; aan den vorm der scholen 
en de hoogte, waarop zij zwemmen, is te herkennen, uit welke 
soort zij bestaan. Is een school kemboeng in de buurt, dan wordt 
het zeil gestreken en uit alle kracht naar de visschen geroeid, op 
uit den mast komende bevelen van den djoeragan. In de nabijheid 
der school gekomen gaat men het net uitwerpen, te beginnen met 
het uiteinde, waaraan de drijver met smeulende toorts gebonden 
is. Roeiend onder luid geschreeuw wordt dan het net, dat tot nog 
toe op dezelfde plaats als de pajang op majangprauwen opgestapeld 
gelegen heeft, in een kring om de vischschool uitgeworpen. Is de 
kring gesloten, dan wordt de visch door schreeuwen, zwaaien 
met fakkels van klapperbladeren en slaan met djémbloengs op het 
water opgejaagd. Deze djembloengs (pl. XVIII) hebben een blok¬ 
vormig uitgeholden knop van kajoe koeda-koeda. Door dit leven 
wordt de visch uiteen en in de mazen van het net gejaagd. 
Ontkomen is niet mogelijk, daar het net van de oppervlakte tot 
den bodem reikt. De poekat wordt vervolgens ingehaald en de 
visschen eruit genomen. — Behalve de beide kemboeng- soorten kan 
men op deze wijze ook selanget , selar enz. vangen. 
Ziet men een school van mata belo, dan moeten zich om die te 
vangen liefst twee of drie prauwen met haar netten vereenigen, 
daar volgens de visschers deze visch te schuw is om door één 
prauw omringd te kunnen worden. 
Bij de djar. bong van Pasoeroean zijn volgens VAN DER 
Pauwert S beschrijving de tingtings 12 a 20 M. lang en 5 a 
7,5 M. hoog, met een maaswijdte van 2,8 cM. De vangst van 
balö ( — mata belo ? ) geschiedt hier overdag, doch evenals te 
Batavia in vereeniging met andere prauwen; ’s nachts vangt 
men bedaï , banjar, bagad en selanget. 
