35 
In het Maleische gedeelte van Krawang daarentegen heet 
de Batavia'sche sope van model c djegong, de Batavia’sche 
djëgong daarentegen tjondong. In oostelijk Krawang zijn voor 
de prauwtjes van model c de namen djëgong kapala djengkol l ) 
en dj. kapala boender, voor die van vorm a : djegong kapala 
djabing, djeg. rantjoeng en ladrangan in gebruik. Prauwen van 
type b heeten in Krawang djohoran of trondolan. Natuurlijk 
kunnen ze verder nog naar het vischtuig worden onderscheiden, 
waardoor dan namen ontstaan als die, welke in het artikel 
over „Zeevisscherijen” in het Tijdschr. voor Nijverh. en Landb. 
(blz. 63) voor Krawang genoemd worden: djoekoeng djegong 
djaring; djock. dj eg. waring; djoek. djêg.pinek en djoek. dj eg. krakad . 
Te Indramajoe worden de drie soorten alle met den alge- 
meenen naam van djoekoeng bestempeld, waaronder dan blijkbaar 
alleen naar de grootte nog onderscheiden worden de djoekoeng 
zonder meer, de dj. djegong en de dj. pemaringan ; die van model a 
zijn hier verreweg het menigvuldigst. 
In Cheribon worden nog slechts, en dan nog zelden, 
vaartuigen van type b gebruikt onder den naam bingkoeng solo. 
Misschien behoort hiertoe ook de solo dapangan van Tegal, 
waarvan in het museum van het Bat. Genootsch. een model 
aanwezig is (No. 5748), op hetwelk echter geen plankgrenzen 
zijn aangegeven. 
Op Karimon-Djawa eindelijk zijn de boorden dezer vaar¬ 
tuigen sterk verhoogd en de prauwen zelf dientengevolge zeer 
breed; bovendien voeren ze hier twee roeren. De stevens zijn echter 
als gewoonlijk; model a heet sampan, model c pemantjas ; met 
den naam sope worden laadprauwen van model a bestempeld. 
Als eenigszins afwijkende vorm moet ten slotte genoemd 
worden de tjompreng 2 ) of djoekoeng tjompreng van oostelijk 
Cheribon en Br eb es. Ze heeft het uiterlijk van de midden- 
javaansche djoekoengs, maar is van planken opgebouwd en 
draagt geen vlerken. 
1) Waarschijnlijk naar den gekromden vorm van de peulen van de „djengkol" 
(Pithecolobium lobalum), 
2) Niet te verwarren met de vraehtprauwen van dien naam (zie de Bruijn 
Kops, blz. 48 en 61). 
