De Visschersvaartuigen. 
Boven is reeds van de beide belangrijke artikelen van DE Bruijn 
Kops en COOPS en Rouffaer gewag gemaakt. In het laatstge¬ 
noemde wordt erop gewezen, dat aan de kennis der vaartuigen 
van den Archipel in het algemeen nog zeer veel ontbreekt en 
deze uitspraak is voorzeker ook op de visschersvaartuigen van 
Java en Madoera van toepassing. Het is ook daarom, dat ik 
zooveel mogelijk gegevens over de talrijke typen dezer prauwen 
heb verzameld. 
De visschersprauwen dezer eilanden zijn in twee groote groepen 
te verdeden: 
1. vaartuigen, wier romp geheel of gedeeltelijk uit een uitge- 
holden boomstam bestaat; 
2. vaartuigen, geheel van planken vervaardigd. 
Coops en Rouffaer onderscheiden nog een derde groep, de 
vlerkprauwen. Deze kunnen echter steeds tot een der beide 
bovengenoemde rubrieken, en wel bijna altijd tot de eerste, worden 
teruggebracht. 
De vaartuigen, die uitsluitend voor de visscherij bestemd zijn, 
zijn steeds open. Hoogstens kunnen ze met een tijdelijk kadjang- 
dak worden toegedekt. Wel is steeds, behalve bij de kleinere 
vaartuigjes der eerste groep, een vloer van bamboe of hout 
aangebracht, waaronder de visch en verschillende scheepsbenoodigd- 
heden kunnen worden opgeborgen. 
Bij de vaartuigen der eerste kategorie, in het algemeen djockocng 
genoemd, kunnen de boorden al of niet met planken of matten 
(kadjang) zijn verhoogd. De romp is natuurlijk steeds naar ver¬ 
houding smal, waarom deze prauwen dan ook in den regel van 
vlerken voorzien zijn. Die, welke niet zijn opgehoogd, zijn bijna 
zonder uitzondering slechts voor de kustvisscherij bestemd of ze 
worden aan boord van grootere prauwen meegenomen om bij het 
